Ο χαιρετισμός των Emantes, στην ημερίδα που διοργάνωσε το Σ.Υ.Δ (Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών) για τη Διεθνή Ημέρα Τρανς μήμης #TDoR:
Απόψε οι Emantes πραγματοποιούν την πρώτη τους δημόσια εμφάνιση. Οι Emantes είναι Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση που έχουν ως βασικό στόχο να υποστηρίξουν λοατκι+ πρόσφυγες και μετανάστες/ριες. Τα ιδρυτικά μέλη της υποστηρίζουν τη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα ήδη από το 2016 μέσω της συλλογικότητας “Lgbtqia+ Refugees Welcome”. Πρακτικά οι Emantes είναι το αποτέλεσμα της ανάγκης και επιθυμίας των λοατκι+ προσφύγων για μια οργάνωση με νομική μορφή που να αναδεικνύει στο δημόσιο διάλογο τα ζητήματα που τους αφορούν.
Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να βρισκόμαστε εδώ, ανάμεσα σε άλλες λοατκι+ οργανώσεις, μιας και αντιλαμβανόμαστε τους Emantes ως μέρος ενός συνόλου που διεκδικεί ανθρώπινα δικαιώματα, αξιοπρεπή διαβίωση και ελεύθερη έκφραση της προσωπικότητας των λοατκι+ προσφύγων και μεταναστών/στριων.
Η πραγματικότητα μας έχει δείξει και μας δείχνει πως το να είσαι πρόσφυγας/μετανάστρια/μετανάστης και ταυτόχρονα λοατκι+ είναι μια συνθήκη στην οποία οι καταπιέσεις και οι ανισότητες μεγεθύνονται. Για αυτό θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουμε δημιουργικούς διαλόγους που θα ευαισθητοποιήσουν τους θεσμούς και τη λοατκι+ κοινότητα για τα ζητήματα των λοατκι+ προσφύγων/μεταναστριών/μεταναστών. Είναι απαραίτητη η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η εκπαίδευση σε ζητήματα ταυτότητας φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού σε κρατικούς λειτουργούς, στελέχη κοινωνικών υπηρεσιών, επαγγελματίες υγείας, εκπαιδευτικούς, εθελοντές, δημοσιογράφους, πολιτικά πρόσωπα και στην Κοινωνία των Πολιτών. Γιατί ο βασικός στόχος είναι το ξεπέρασμα προκαταλήψεων και η αλλαγή της νοοτροπίας μέσα στην ελληνική κοινωνία.
Έχουμε συγκεντρωθεί εδώ, σήμερα, πρωτίστως για να τιμήσουμε τη μνήμη των τρανς ανθρώπων που υπήρξαν θύματα εγκλημάτων μίσους, ενάντια στη λήθη τόσο για τα πρόσωπα όσο και για τα κίνητρα και τις πράξεις που οδήγησαν στους βασανισμούς και την απώλεια των ζωών τους.
Από τη μία έχουμε το θάνατο ως πραγματικότητα, με ονόματα και αριθμούς που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, και από την άλλη τον επισφαλή βίο στον οποίο καταδικάζονται οι τρανς άνθρωποι που είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε περιβάλλοντα με μηδενική κατανόηση της διαφορετικότητάς τους ή/και σε κράτη όπου αντιμετωπίζονται ως μη άνθρωποι και τιμωρούνται μέχρι και με θάνατο. Έτσι, πολλά τρανς άτομα από αφρικανικές χώρες, από τη μέση Ανατολή και από τη Λατινική Αμερική αναζητούν άσυλο στην Ευρώπη και, φυσικά, στην Ελλάδα.
Πέρα από τις πολιτικές συγκυρίες που μπορούν να οδηγήσουν το γενικό πληθυσμό μιας χώρας στην προσφυγιά, τα τρανς άτομα είναι επιπλέον επιβαρυμένα, καθώς βρίσκονται ήδη υπό καθεστώς δίωξης από την οικογένειά τους, από την κοινωνία και από τις αρχές της χώρας τους. Φτάνουν εδώ με την ελπίδα ότι θα τύχουν μιας αξιοπρεπούς υποδοχής που θα άρμοζε σε ένα ευρωπαϊκό κράτος που σέβεται και προστατεύει τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Αντ’ αυτού έρχονται αντιμέτωπα με την ελληνική αστυνομία και την τοπική κοινωνία, από τις οποίες υφίστανται πολύ συχνά εξευτελιστική αντιμετώπιση: τρανσφοβία, σεξιστικά σχόλια, σεξουαλική παρενόχληση, κακοποίηση, ξυλοδαρμούς και βιασμούς, ξεκινώντας από το πρώτο στάδιο καταγραφής τους ως αιτούντες άσυλο μέχρι και περιστατικά όπως εγκλεισμό σε φυλακή με βάση το βιολογικό φύλο. Ανάλογες καταστάσεις έχουν σημειωθεί και μέσα στις προσφυγικές κοινότητες (στις δομές) από ομοεθνείς τους.
Οι παραπάνω αναφορές προκύπτουν από μαρτυρίες τρανς ανθρώπων που βίωσαν τέτοια περιστατικά αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι ενδεικτικές μιας κατάστασης που πρέπει να μας προβληματίσει και να μας αφυπνίσει.
Είναι καθήκον μας να δουλέψουμε μαζί με λοατκι+ πρόσφυγες/μετανάστριες/μετανάστες προς μια κατεύθυνση η οποία θα εστιάζει στα ανθρώπινα δικαιώματα, θα στηρίζει πρόσφυγες που βάλλονται όχι μόνο ως άνθρωποι που δεν έχουν εστία αλλά και λόγω της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού τους προσανατολισμού.
Ελπίζουμε, η διεθνής μέρα τρανς μνήμης να αποτελεί πάντα σημείο συνάντησης μεταξύ μας για την προώθηση των δικαιωμάτων των τρανς και γενικά των λοατκι διεκδικήσεων ώστε να πάψουμε κάποια στιγμή να θρηνούμε θύματα.
#TDoR2018
Emantes’ talk on Trans Union’s (Σ.Υ.Δ) conference for Trans Day of Remembrance:
“Tonight, Emantes make their first public appearance. Emantes are a Social Cooperative Enterprise, whose main goal is to support LGBTQIA+ refugees and immigrants.
Its founding members have been supporting this population group since 2016 through the “LGBTQIA+ Refugees Welcome” collective.
In practice, Emantes are a response to the need and desire of LGBTQIA+ refugees for an organization with a legal form that can bring the issues they face into the public debate.
It is very important for us to be here, among other LGBTQIA+ organizations, as we envision Emantes as part of a community that fights for human rights, decent living conditions and free expression of LGBTQiA+ refugees and immigrants.
Reality has shown us in the past and to this day that being both LGBTQIA+ and a refugee or immigrant creates a condition for oppression and inequality to increase. That is why we consider it very important to initiate creative dialogues to sensitize institutions and the LGBTQIA+ community to the reality of LGBTQIA+ refugees and immigrants .
It is crucial to inform, to raise awareness and to educate government officials, social workers, health professionals, teachers, volunteers, journalists, politicians and the civil society on issues linked to gender identity and sexual orientation. Our main goal is to overcome prejudices and change mentalities in Greek society.
We have gathered here, today, primarily to honor the memory of trans people who have been victims of hate crimes, and to raise our voices against the impunity granted to abusers, the erasure of their motives and the tolerance of their actions, which led to the torture and death of trans people.
On one hand, we have death as reality, with names and numbers that no one can dispute. On the other hand, we have the precarious lives which trans people were born into, in environments with zero understanding of their difference and/or in States that treat them as non-humans and often punish them to death.
Thus, many trans people from African countries, from the Middle East and Latin America are seeking asylum in Europe, including, of course, in Greece. In addition to the political circumstances that can lead a country’s population to flee, trans people are further burdened, already being persecuted by their families, society and authorities in their home country.
They arrive here in hopes of being received with the decency expected from a European State that respects and protects fundamental human rights. Instead, they face the Greek police and local communities, from their arrival to their registration as applicants, often subject to humiliation: transphobia, sexist comments, sexual harassment, abuse, beatings and rape, and incarceration based on their biological sex.
Similar situations have been noted in the refugee communities (within the structures) by their compatriots. The above reports are based on the testimonies of trans people who have experienced such incidents as asylum seekers in Greece over the past two years.
They are indicators of a situation that should concern us and wake us up.
It is our duty to work together with LGBTQIA+ refugees and immigrants towards the promotion and respect of human rights, supporting refugees who are targeted not only as homeless people, but also because of their gender identity and/or sexual orientation.
We hope that Trans Day of Remembrance will always be a meeting place for us to come together and promote the rights of trans people and of the LGBTQIA+ community, so that we can eventually stop mourning our victims”.